Ξημέρωσε μια μέρα,με ιδέες αποφάσεις να βγω λέει απ το πρωί με παιδική διαφάνεια ματιά και να δω τα τεράστια δυσθεώρητά μας..και δεν έψαξα μα βρήκα πολλά κανονικά για Απίστευτα,πολλά γήινα του κακού απείρου...μια ασέβεια σε ιερή Μητέρα ενσάρκωση ζωής αρχής και δημιουργίας...σύννεφο κατηγοριών σκέπαζε το δίκιο της επιβίωσης...
"μα διαγράφεται η σάρκα από λάθη;"
ένα βρέφος διέταξαν να μη χορταίνει αγριότητα-για αποφάσεις ούτε λόγος-άλλοι αυτιστικά μιλάνε για σπουδαιότητες καθρέφτη θολού..
"μα,πού είσαι;"
"στο είδωλό μου,όπως και συ!"
Και πέρα ένας ήλιος σε πλήρη Ανατολή να μη διαψεύδει τους λαλήσαντες που βλέπουν Δύση ροδαλή..
"ένα εισητήριο!"φωνάζει κάποιος των Αγαθών
"κι΄άλλο ένα;"του απαντούν
"μακριά και ψηλά εκεί κρύβονται τα αυθεντικά ΛΙΓΑ" κουράστηκα να φωνάζω στα πολλά Μας και να μην το επικοινωνούν..
Κυριακή 15 Αυγούστου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


1 σχόλια:
καμια φορα τα λιγα ειναι τα περισσοτερα...απο το πουθενα..απο το τιποτα...παλι καταληγεις στα λιγα για να επιβεβαιωσεις στην ζωη οτι ζεις..
Δημοσίευση σχολίου