Δηλητήριο στο Φίλο μου

Φράση που στοιχειώνει ώρες ώρες το νου "Φοβάμαι τους νεκρούς και όχι το θάνατο"..Ενα ξαφνικό ατύχημα και όλα αναβάλλονται μέσα και έξω από το σώμα..Από το τικ τακ μέχρι όλα!Ενα πλάσμα που μένει χρόνια στη καρδία σου-κάποιος βάλθηκε να το αφανίσει-μα πώς βάζεις το δηλητηριασμένο χέρι σου και το σκοτώνεις?Ξέρεις δεν έχει μία καρδιά άσε που κουβαλάει και αθώα φύση πάνω του!Τί άγριες στιγμές να ψυχοραγεί και εσύ να θες να του δώσεις ανάσα ξανά και να το σύρεις πίσω,να μη βουλιάξει στον αιώνιο ύπνο.Και όλα παίζονται στον αργό κύκλο του αίματος γύρω από τη καρδιά."Μη μαφήνεις" του φωνάζεις,κάνοντας όλες τις απεγνωσμένες αλλά με επίγνωση κινήσεις για να προλάβεις..του έχεις ορκιστεί άλλωστε,ότι το ταξίδι με τη βαρκούλα για απέναντι αργεί ακόμα!
...αυτή τη φορά το τετράποδό μου είχε 7 ψυχές!

Ψυχαγωγία Ψυχών

Κάθε που βρίσκομαι σ'ένα κοινό χώρο ψυχαγωγίας αν δεν καταφέρω να ταυτιστώ με τα δρώμενα λόγω κάποιας καταραμένης ενέργειας που με δένει,αναλαμβάνω αυτοβούλως το πόστο του "σκηνοθέτη"-παρατηρητή.Μόλις βρω-φανταστώ λόγους ύπαρξεις των διαφόρων στοιχείων που παρουσιάζονται,περνάω στη "δυήσδησητική"παρατήρηση του κοινού με τα δικά μου Πάντα μάτια! Ανθρωποι στην αρχή κρατημένοι με παγωμένα αστεία κόντρα στην αμηχανία κάθε αρχής (που απαιτεί κάθε αρχή).Και ξαφνικά ο κύριος σκοπός της εκεί παρουσίας τους ζωντανεύει...Αρχίζει ο "Θείος" πρωταγωνιστής να αγγίζει τις ψυχές τους (μας).Ο καθένας τους μένει μόνος τρυφερά κλεισμένος στο κόσμο του με κινήσεις που ζητούν κατανόηση,φωνές που ζητούν βεβαίωση αιώνιας αγάπης και συχνά δάκρυα που ψάχνουν αγκαλιές αγγέλων.Ανθρωποι μαζί και όμως μόνοι-με καθοδηγητή έναν ερμηνευτή αδειάζουν θανατερή καθημερινότητα και γεμίζουν ερωτικές στιγμές..