Εικόνα Καλοκαιριού

Η Εικόνα Καλοκαιριού "λέει"::



"..έχω τη τυφλή επιθυμία να σ΄ακούσω να δεις αναγνωρίζοντας πως σε θυμάμαι..

Να πνίξω τη θύμηση στα γέλια.Να μη δω που χάνεσαι στη στροφή του δρόμου.Πόσο πονάνε τα αυθόρμητα συναισθήματα σ΄εμμονικές καρδιές..Εμεις οι εκ γενετής -χαμένοι-γενναίοι χανόμαστε από τη πίστη-μας τρώει- καθώς λιμνάζουμε λαθραία εγωιστικά στη καρδιά του άλλου.Οι ζωές είναι ξέχωρες,με τη μοναξιά βασίλισσα να μας ελέγχει-ποτέ μου δεν κατάφερα να υποκλιθώ χωρίς υποκρισία.Κλείνω τις αισθήσεις κ ψηλαφίζω το ηττημένο Πάντα,ντροπιασμένο κ άνυδρο μα συνάμα αθώο.Μα πως να μολυνθεί από την αφή μου,δεν τ΄άγγιξα καλά καλά κ εχάθει..Η μοιρασιά έγινε κ΄έμεινα απ΄έξω να ψάχνω όνειρο να κρατηθώ μα όλο να σκοντάφτω σε ξέστρατο σύννεφο μολυβί..

Ενα κήπο πράσινο με ροζ ανθάκια να καθόμαστε παγκάκι παγκάκι κ να μη βιάζεται ο χρόνος ν΄αλλάξει βλέμμα κι΄ουρανό.Να μη μιλώ μόνο να μοιράζομαι την αγαλίαση μαζί σου καθώς μια ακτίνα θα μου κλείνει τα μάτια τρυφερά.Κ΄δεν θα φοβάμαι το σκοτάδι,θα χω τις εικόνες σ΄αποθήκη.Δεν σηκώνομαι.."