Ανατολικά της Εδέμ

Αχ, τίποτα πια δεν ζητώ

απόψε αυτό μου είναι αρκετό

εσύ στης καρδιάς τον ρυθμό να χτυπάς

κι εγώ να μην ξέρω ποιόν ίσκιο ρωτάς

Αχ μια φορά κι έναν καιρό

όταν ρωτούσα ποιόν έχω Θεό

μου τραγουδούσε η μαμά

τα βράδια στα σκοτεινά:

Ανατολικά της Εδέμ

ζούσε ένας τύπος μποέμ

που φορούσε πάντα λουλούδι στο πέτο

Ήτανε πολύ αμπιγέ

είχε ένα κοστούμι ριγέ

περπατούσε λες κι είχε κάνει μπαλέτο

Μοίραζε χιλιάδες φιλιά

πλήρωνε για νά' ρθουν βιολιά

και τα βράδια γλυκά τραγουδούσε

έναν τόσο λυπημένο σκοπό

σ' αγαπώ, σ' αγαπώ

Amour, toujours

ca va? Bonjour!

Παντελόνια κοντά ναυτικά

με το πιάνο και τα γαλλικά

Amour, toujours

ca va? Bonjour!

Εν-δυο-τρία, ξανά τον σκοπό

σ'αγαπώ, σ' αγαπώ...

Αχ... Τίποτα πια δεν ζητώ

απόψε αυτό μου είναι αρκετό

εσύ, στης καρδιάς τον ρυθμό να χτυπάς

κι εγώ να μην ξέρω γιατί μ' αγαπάς...

.....τελειες

σημειωση α....
η ασυδοτη Ανεση σπρωχνει στην τρομακτικη Κατοχυρωση που αγγιζει επικινδυνα το Τελος-Θανατο
σημειωση β....
βασανιζομαι από τις επιθυμιες μου

σημειωση 3....
ο πασχων οσο φυσιολογικες καταβολες και αν εχει,παντα θα θιγεται για την πληγη που κουβαλαει..οσο μαλακα και αν χαιδευει κανεις το τραυμα του

σημειωση 4...
Εκφραζουμε το ωραιο και το ηρωικο μεσα σε αγελη..οπως ακριβως και το αιμοβορο και καταστροφικο

σημειωση 5.....
Ταϊζω το επιθυμω με ανακαλυψεις

λάθος ώρες

Περνάνε πρωινά,σωστές αφυπνίσεις!

Και ο καφές διπλός


μα ελαφρύς


Η φωνή μου


πριν την ηχώ


Λαμβάνει απαντήσεις


Ενθουσιασμός χρωματιστός


από ακτίνες συντροφικής αυγής


Ξημέρωσε


σφυρίζω


έχω κάποιον να χαμογελά στο πρωινό μου


Που καιρό τώρα το ετοιμάζω για δείπνο

αγκαλιάΖΩ

Κάπου άκουσε η λογική ότι
"ο άνθρωπος έχει ανάγκη τέσσερις αγκαλιές την ημέρα,αλλίως η ψυχή παγώνει από ψύχος..."
Η καρδία,τότε,κρατούσε σφιχτά τα αυτάκια της μην ακούσει να μιλούν γι΄αυτήν και πληγωθεί ξανά..
Υπερτροφική η λογική χωρίς συναισθηματισμούς,αρπάζεται από το επιτακτικό πρέπει και σε ανύποπτο χρόνο λαβώνει την καρδιά με κοφτερές λέξεις...

-Να γιατί σου φαίνομαι παιδί κι όλο κρυψώνα λέω την αγκαλιά σου!

Τόσα χρόνια γυμνού γήρατος ούτε μία αγκαλιά για μένα,όλες τυπικές και μ΄απαιτήσεις...

Μόνο μία αναπαράγω διαρκώς,απ΄την μαμά μου..

Θα΄μουν Πολύ Καλό Παιδί εκείνη τη μέρα!

Αλλά μετά τα έχασα και τα τρία...

Και τώρα ξαφνικά με ξαναβρήσκει το ένα,το ΠΑΙΔΙ!

Και γύρω απ΄τον πυρήνα σου ανατέλλω...είναι ζεστός με αγκαλιές και σ΄αγαπώ..

..Ν΄αρχίσει η λογική να χάνει εξουσία ψελλίζοντας  "για δες..."