από παλιά

Συνομιλώ με τη σκόνη καμιά φορά,μ΄αρέσει που είναι απλωμένος χαρακτήρας και ελεύθερος...Παράξενο πράγμα να έχω συνδυάσει από παιδί τη σκόνη με την ελευθερία.Θα ευθύνεται το σπίτι του παππού που πάντα ήταν,πώς να το πω,ελεύθερα τρυφερό και καμιά ευθύνη δε του ρίχνω.Απολάμβανα την απουσία των "ΜΗ"..όλα ήταν στη διάθεση μου και όλα σαν μαγικός κόσμος συνδυασμένων δεκαετιών..Κάτι μικρούλικα αγαλματάκια ζώων από γυαλιστερές πολύχρωμες πετρούλες καλλιεργούσαν τις ονειροφαντασίες μου.Μερικά -τα πιο άσχημα- ήταν σκεπασμένα με σκόνη..λες και την ήθελαν να τους κρατάει ζεστά τα πόδια ή να κλείνει τα μάτια τους να μην λυπούνται που λόγω ακινησίας χάνουν τον εν ενεργεία κόσμο....

Τώρα έφυγε ο παππούς και τα μπιμπελό κληρώθηκαν για άλλους..η σκόνη πάντως δεν πήγε στους νέους ιδιοκτήτες της..Μ΄αγάπησε θαρρείς και κατοίκησε στη ψυχή μου..και με διαβεβαίωσε  μάλιστα πως δεν την καθαρίζει κανείς..είναι σκοτεινά και δεν στοχεύεται εύκολα!Της λέω και γω να κάτσει να τα πει με την παρέα της στο σύνθετο του σαλονιού..τίποτα αυτή!Βιολογικός καθαρισμός..και σηματάκια sos στη σκόνη..

γύρω γύρω

Παράπονα γκρίνια δυσφορία κλάματα και οδυρμοί τριγύρω..φταίει ο..και ο..και συ φυσικά και ο αδιάφορος δίπλα σου και γω -αλλά..άσε με εμένα φυσικά-σάστισα!Και εκεί που τα ακούς όλα αυτά και τα νιώθεις στο γδαρμένο πετσί σου μέσω βλεμμάτων και απείρου χάους αναλογίζεσαι που έχεις βοηθήσει εσυ το κακό να γίνει τερατούργημα..να πεις μετά και στον παράδιπλα μπας κ αυτός ο δηλωμένος αθώος τάισε το κακό με λιπαρές ανομίες..και δύει ο ήλιος και τα μέσα τέρατα σαν να απαλάσσονται από την πρωινή αντάρα..έρχονται οι απλές ονειροπόλες σκέψεις-με ακόμα πιο υπερτροφικές αναλογίες τώρα-να ξορκίσουν τον καημό μαζί με το παχύσαρκο κακό..έτσι αρχίζει η γαλάζια σελίδα των μ΄αρέσει (αύριο άλλα πάλι)...

Μ΄αρέσει το πρώτο πρώτο χαμόγελο δύο δακρυσμένων ματιών
Μ΄αρέσει το τελευταίο λεπτό του ήλιου πριν γείρει στον ώμο της θάλασσας
Μ΄αρέσει ο ήχος από τη εισπνοή μετά από ένα βαθύ γέλιο
Μ΄αρέσει το αρχικό βήμα ενός μωρού ως το πρώτο βήμα για την κατάκτηση του ουρανού
Μ΄αρεσει η μεγαλήτερη ανάσα της φύση όταν το χώμα έχει γευθεί την ατίθαση βροχή
Μ΄αρέσουν οι δειλές αγκαλιές ενώ είμαι βυθισμένη στην αδράνεια και τίποτα δεν ζήτω ή απαιτώ
Μ΄αρέσουν τα αέρινα πάρκα με όλες τις ηλικίες τρυφερά πιασμένες καρδιά-καρδιά
[κάπου εκεί έρχεται ο κυρ-ύπνος...ίσως και από την αρχή]
Μ΄αρέσουν οι ενθουσιασμοί των ζώων,τόσο σταθεροί και πιστοί που πάντα νιώθεις ενοχές για τη ζωή σου
Μ΄αρέσει η μυρωδιά του παλιού χαρτιού που με μεταφέρει σε χειρόγραφα ποιημάτων-κειμένων την ηλικιωμένη στιγμή της γέννησής τους
[..]


..και ένας ύπνος λυτρωτικός με κάτι τέτοιο σε πλήρη εξέλιξη για να σηκωθούμε πρωι με τους εφιάλτες μας να παίξουμε λίγο την  παιδική κολοκυθιά με τα ΜΜΕ και την παρέα τους...και βουρ για τον αγώνα της επιβίωσης(του συνόλου;)!

οι μεγάλοι μικροί

..μα το θυμάμαι,τότε ακουμπούσα τις κούκλες μου σε χέρια μικρών άλλων,δεν φοβόμουν μήπως γλυστρίσουν εύθραυστα...τώρα γιατί το παιχνίδι της ψυχής να μη μοιράζεται αυθόρμητα με άλλους..φόβοι κ μια εσωστρέφεια μήπως ο άλλος σε δει και τρομάξει από το αίμα που κρύβεις μέσα σου,το τόσο πηχτό..λες και δεν έχουμε όλοι αίμα..το δικό μου είναι πιο κόκκινο συλλογίζεσαι εγωκεντρικά..αυτό το τόνο βλέπει ο καθείς για τις ουσίες του..το πιο κόκκινο,το πιο φοβισμένο,το πιο απεγνωσμένο..ανακαλώ την αύρα την παιδική -ή έστω μιμούμαι του σκύλου μου-μιας και η πρώτη έχει κ΄αυτή τα κοκκινάδια της..ξετρυπώνω νω τότε σκηνές χωρίς ροή πολύ αργές κ βουβές..μια ύπαρξη μόνη μ΄ένα άσπρο φορεματάκι κ ένα μπαλόνι σομόν για συντροφιά..όλη η γύρω αρμονία σε αυτοδιάθεση φωτός με άρωμα σαν νυχτολούλουδο..χαριτωμένη κ χαρούμενη η παρουσία ψάχνει για παρ-Ουσία στα μάτια των άλλοτε γνώριμων ή και ανθρώπινα νέων..κυττάει μόνο στα μάτια με λαχτάρα κ ισοτιμία..πόσο όμορφα είναι τα μάτια,το βλέμμα,και τι ομηλιτικό!κάθε ήχος του φανερώνει κ΄ένα πίνακα συναισθημάτων με τα πιο απαλα χρώματα!..μάτια με μάτια χωρίς αντιθέσεις όλα γύρω από την ροζ τους προδιάθεση να αποδέχονται τη σχέση της ζωής με την ουσία...χεράκια που απλώνουν σαν φτερούγες για να σκεπάσουν κάτι και να σκεπαστούν..καμιά διάκριση καμιά εξαίρεση...όλοι μαζί,διαφορετικά όμορφοι,με καθαρότητα ίδια και μοναδικότητα εν ΖΩΗ!