τσακ..

Μου ήρθε ένα θέλω για "τ΄απογεύματα" και όλη την ιστορία τους στο μυαλό μου.Η ωραιότερη στιγμή της μέρας όταν ο ήλιος γέρνει κ μέσα στην δεύτερη δραστηριότητα,την πιο ελαφρια ξαναρχίζουμε στόχους πρωινούς χθεσινούς αυριανούς...Να παραμερίσουμε το μεσημέρι με τις ησυχίες του και να πάμε στις 5 στις 6,μικροί με ποδήλατα στη δύση ή μεγαλύτεροι με δημιουργική συνέχεια της μέρας..Και μεγάλωσαν τα γύρω με ατροφικό το μέσα μου και τ'απογεύματα έσβησαν.Παραπάχυνε το μεσημέρι από τα τόσα ένδοξα γεύματα και περνάει στα μοναχικά βράδια της "καληνύχτας" κ του "θα τα πούμε.."..Και τόσες ιστορίες που θα λέγαμε στου καφέ το πηγούνι χάθηκαν με άτεχνο τέλος.Ας ενώσουμε μιας στιγμής την βιολέτι δύση με την ταχύτατη δυστροπία της εποχής..Να δεις που θα τρέχουμε χωρίς λαχανιτά κ θα σ΄ακούω καθαρά χωρίς πολλα "εε..",αρκεί να μου γυρίσεις το στις έξι...