χειμωνας

Καθε χειμωνα με νεα αρχη τον εχω στο μυαλο μου,ενα καθαρο πατωμα που θαρχισω δειλα δειλα να κανω βηματακια αλλοτε λασπωμενα κ αλλοτε λουτρινα..και ολοι μαζι με τις καθορισμενες μας συγκεντρωσεις εξω απο το χρονο-αυτες οι μετρημενες ωρες-με τους αλλους καθημερινα,με αυτους πιο πολυτιμα..ενα γυρω χερια στο τζακι -μεσα ή εξω-που μιλουν γδερνουν απαιτουν αγανακτουν και τελος συμβιβαζονται..Ε τωρα που μας κοψανε τη τεχνιτη ανασα του καπνου θα μαθω τους χωρους του σπιτιου καλυτερα..κοντα κοντα με ολα τα κομματια μπροστα σου και συ με μικρες κινησεις μη τυχον και σπασεις..καθεσαι στα γονατα κ ακους τους ηχους τους μολις ταγγιξεις...λιονταρακια παπακια και αλλα αιχμαλωτα ζωακια απο μεσα μου σου φωναζουν!Τουλαχιστον εχουν επισκεπτες μεσα στη μοναξια του κλουβιου τους,καμια φορα μπαινουν και μεσα οι Τουριστες και τοτε παιρνουν υπηκοοτητα και χαρτια και δεν εχει αποδραση πια..μαρεσει αυτο το μαζι κατω απο ολες τις προυποθεσεις,εκτος κλουβιου ομως..ασε με εμενα εδω και θα βγω μολις γλυκανει..